19 mar

baner700x200_ws

      srebrna-tarcza---licea

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2013/2014

 

Sztandar

23 maj


Czytaj dalej »

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2012/2013

 

BYLIŚMY NA „WESELU FIGARA”

19 lis

Piękne listopadowe popołudnie, czwartek, trzynastego. Jedziemy do Opery Wrocławskiej. Gatunkowo spektakl będzie i „wysoki”, i synkretyczny, więc także grupa stająca do pojedynku z KULTURĄ okazuje się wieloklasowa: IIa, IIIb, I b… i przedstawiciele innych klas. Dla porządku przypominamy, że opera wywodzi się z renesansowych włoskich maskarad karnawałowych. Trudno się więc dziwić, że na jednej z lekcji polskiego prowadzono potem dochodzenie na temat skomplikowanych perypetii bohaterów spektaklu i mitologicznych oraz literackich archetypów postaci, zwłaszcza że libretto oparte zostało na znakomitej XVIII-wiecznej sztuki Pierre'a Beaumarchais'go z 1784 roku…

Maciek Czajczyński, który obejrzał wrocławskie widowisko, komentuje je tak:

- Wspaniały operowy szlagier Amadeusza Mozarta „Wesele Figara” wyreżyserował Marek Weiss, pod kierownictwem muzycznym Francesco Bottigliero. Scenografia była dziełem Małgorzaty Słoniowskiej, przygotowaniem chóru zajęła się Małgorzata Orawska. „Wesele Figara” trzeba zobaczyć z kilku powodów. Po pierwsze dlatego, że jest to świetna rzecz. Po drugie, nie znać opery granej od 1 maja 1786 roku nieustannie na całym świecie, to tak naprawdę popisać się nie lada ignorancją; już sama ciekawość popychać nas powinna do obejrzenia widowiska i posłuchania cudownej muzyki. Choć nie każdego fascynuje opera, to jej największe dzieło znać powinniśmy, w końcu nie bez powodu grany jest od ponad 200 lat. Korowód kolorowych strojów, w tym bajecznych sukien bohaterek, przyprawia o zawrót głowy. Dekoracja i kostiumy epoki już tak odległej sprawiają, że spektakl staje się bajką o księżniczkach i ich perypetiach miłosnych. Akcja opery obejmuje jeden dzień z życia mieszkańców pałacu Hrabiego i Hrabiny Almaviva. Historia opowiada o zabiegach Hrabiego o względy pokojówki jego żony – Zuzanny. Byłby bliski osiągnięcia zamierzonego celu, gdyby nie spryt obydwu pań i przebiegłość narzeczonego Zuzanny – samego Figara.

Zadziwiające jest to, że dzieło to ma lepiej przeprowadzoną akcje niż niejedna współczesna komedia romantyczna. Niespodziewane wydarzenia, problemy bohaterów, nim uda im się dotrwać do szczęśliwego rozwiązania intrygi, naprawdę zaskakują.

Wspaniała muzyka bardzo mnie wciągnęła w tę historię a wspaniałą gra artystów tylko poprawiła emocje. Można było się wczuć w życie dworskie XVIII wieku. Polecam i zachęcam do obejrzenia tego wspaniałego spektaklu i posłuchania muzyki genialnego Mozarta.

IMG_6700 IMG_6688 IMG_6687 IMG_6686 IMG_6684

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2014/2015

 

MOSKWA, KASATKINA I… PУССКИЙ ЯЗЫК

16 lis

W dniach 20 -27 października w ramach podnoszenia kwalifikacji nauczycieli odbyły się w Moskwie (Rosja) kursy językowe dla obcokrajowców. Wzięły w nich udział panie dyr. Grażyna Bajsarowicz i mgr Anna Grużlewska. Tematyka i forma zajęć była różnorodna, m.in.:  wykłady o kondycji współczesnego języka rosyjskiego i obrazie Moskwy w dziełach M. Bułhakowa, zwiedzanie muzeum Lwa Tołstoja, naturalnie Galerii Tretiakowskiej i Kremla, spektakle teatralne, udział w promocji książki o pierwszej wojnie światowej i w zajęciach szkoły podstawowej oraz prawosławnej szkółki niedzielnej czy zwiedzanie Moskwy.

- Wśród zdarzeń tego magicznego tygodnia wyróżniam dwa – mówi pani dyrektor Grażyna Bajsarowicz – wizytę w szkółce niedzielnej i wizytę w mieszkaniu znanej przed laty rosyjskiej aktorki, odtwórczyni głównej roli w filmie „Zapamiętaj imię swoje” Ludmiły Kasatkiny. W tym pierwszym przypadku zdumiała mnie wszechstronność edukacji: wiedza o rosyjskich obyczajach, przygotowywanie spektakli, nauka śpiewu i tańca ludowego, historia kościoła prawosławnego, wiedza z Biblii, a także nauka języka staro-cerkiewno-słowiańskiego.

- A Kasatkina? – pyta retorycznie pani dyrektor. – Starsza dama, z serdecznością witająca gości z Polski w swoim domu, uradowana naszą znajomością kinematografii radzieckiej (zrozumiałą w Polsce przedtransformacyjnej) i wzruszona moim wzruszeniem, gdy mówiłam o jej popisowej roli we wspomnianym obrazie filmowym. Atmosferą jej dom przypominał senny klimat wnętrz z dramatów Czechowa. Reżyser spektaklu „ПОПУТЧИКИ” grał na gitarze i śpiewał przepiękne i niezapomniane ballady Bułata Okudżawy. Ludmiła Kasatkina jest duchem opiekuńczym jednego z moskiewskich teatrów; za swoją misję uważa upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży piękna języka ojczystego i krainy baśni. W prowadzonym przez nią i jej syna teatrze (Московский детский музыкальный театр «ЭКСПРОМТ») obejrzałyśmy spektakle „Давным-Давно” oraz” „ПОПУТЧИКИ”.

No cóż, Прощай, Москва! Z Puszkinem, Aleksandrem II, Kremlem i cerkiewnymi kopułami. Język żywy naprawdę jest życiem… 

IMG_3387777 IMG_3442222 IMG_3457777 IMG_3555555 IMG_3685555 IMG_3783333 IMG_4205555 IMG_4212222 IMG_4593333 IMG_4727777 IMG_4750000 IMG_4751111 IMG_4816666 IMG_4823333 IMG_4872222 IMG_34388888 IMG_36000000 IMG_38144444 IMG_38300000 IMG_38644444 IMG_42811111 IMG_42944444 IMG_43533333 IMG_44300000 IMG_388555555

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2014/2015

 

ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI

16 lis

W piątek 7 listopada odbył się uroczysty apel z okazji odzyskania przez Polskę niepodległości. Pan profesor Romuald Wojciechowski przypomniał nam podczas spotkania bieg historii. Musiały minąć 123 lata, aby Polska znów znalazła się na mapie świata, trzy pokolenia tego nie doczekały. Niepodległość  została nam podarowana, ale nie na zawsze. Trzeba jej strzec, to jest obowiązek, który każdy z nas musi wypełniać. Przywiązanie do niej manifestuje się w tym dniu między innymi przez galowy strój i wykonane specjalnie na tę okazję kotyliony, w ten sposób pokazujemy, że pamiętamy o ważnych dla Ojczyzny i dla nas wydarzeniach.

Akademię przygotowała klasa 1b wraz z wychowawcami panem prof. Danielem Nowakiem i panem prof. Łukaszem  Hnatiukiem. Oklaskami zostali także nagrodzeni zaproszeni do udziału w spektaklu uczniowie z innych klas: Weronika Krystek, która zaśpiewała piosenkę pt. „Ojczyzna” Marka Grechuty, Żaneta Kwiatek i Emilia Hamerlik – „Jest taki kraj” i Piotr Milewski – „Modlitwa o wschodzie słońca”. Akademię zakończyła projekcja nakręconego przez uczniów filmu dokumentalnego „4 czerwca… obudziliśmy się niepodlegli”. Pani dyrektor Grażyna Bajsarowicz podziękowała wszystkim za zaangażowanie i za przygotowanie tego obrazu z okazji 25 lat wolności. Zasugerowała też, by włączyć „Rotę” do kolejnych tak ważnych uroczystości szkolnych.

Na samym końcu cała społeczność szkolna włączyła się w śpiew patriotycznych pieśni, od „Wojenko, wojenko” do „My, Pierwsza Brygada”…

Marta Ligocka kl.1d  

fot. Agata Redko kl. 1c

IMG_8771 IMG_8793 IMG_8803 IMG_8807 IMG_8809 IMG_8817 IMG_8826 IMG_8834

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2014/2015

 

WARSZTATY TERENOWE Z GEOGRAFII

13 lis

5 listopada grupa realizująca geografię na poziomie rozszerzonym wyruszyła pod czujnym okiem pani prof. Jadwigi Połcik, aby dokonać pomiaru przepływu rzeki Piława. Na początku wytłumaczono nam, czym będziemy się zajmować i rozdzielono zadania pomiędzy poszczególnych członków grupy. Aby dokonać pomiarów, wykorzystaliśmy przyniesione przez nas przyrządy: kalosze, taśmę mierniczą, miarkę, stoper i pływaki wykonane z gałązek czarnego bzu. Zaczęliśmy od pomiaru prędkości  nurtu. W tym celu umieszczaliśmy w wodzie pływaki  na odcinku pomiarowym, który wynosił 20 metrów i za pomocą stopera mierzyliśmy czas ich przepływu. Wykonaliśmy 10 takich pomiarów, które umożliwiły nam obliczenie średniej prędkości. Później nasze kochane dziewczęta wskoczyły w kalosze i weszły do cieku wodnego, aby zmierzyć szerokość i głębokość poszczególnych fragmentów rzeki. Wszelkie dokonania były na bieżąco dokumentowane przez naszego wspaniałego i uzdolnionego fotografa. Po powrocie do szkoły sfinalizowaliśmy naszą pracę: wykonaliśmy wykresy przedstawiające pomiar cieku wodnego w skali 1:10.

Na warsztatach w terenie każdy członek naszej grupy wykazał się aktywnością. To doświadczenie dało nam pojęcie o praktycznym wykorzystaniu  geografii w życiu. Bawiliśmy się wyśmienicie, na nasz dobry humor miały wpływ również kaczki, które swym głośnym kwakaniem dopingowały nas w naukowych badaniach!

DSCN9272 DSCN9280 DSCN9295 DSCN9316 DSCN9342 DSCN9349 DSCN9358 DSCN9369 DSCN9374 DSCN9379

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2014/2015

 

Od nauki do NAUKI. DFN

07 lis

W dniach 15-17 października 2014 r. po raz trzeci odbyła się w naszej szkole  edycja regionalna Dolnośląskiego  Festiwalu Nauki. Jak co roku mury I LO odwiedziło  liczne  grono  miłośników  nauki. W pierwszym dniu trwania festiwalu zainteresowani wzięli udział  w warsztatach i wykładach prowadzonych przez nauczycieli I Liceum Ogólnokształcącego. Niektóre proponowane zajęcia mają już swoją renomę, jak prowadzone przez Katarzynę Pazik-Kasprowicz "Zabawy z rozumem", zajęcia Daniela Nowaka z anatomii ryb i stawonogów oraz wirtualne podróże po świecie matematyki Ewy Ptak. Nie zabrakło chętnych do uczestniczenia w grach logicznych, odkrywania tajemnic przyrody i matematyki. W tym roku pojawiły się też nowe propozycje: spotkanie z twórczością i życiem Witolda Gombrowicza, poprowadzone przez Sebastiana Runowicza oraz trening twórczego myślenia – odkrywanie swojego wewnętrznego twórcy, przygotowane przez Aleksandrę Pałach. Przez  wszystkie dni festiwalu odbywały się też wykłady prowadzone przez pracowników naukowych szkół wyższych z Wrocławia. Bardzo  duże  zainteresowanie, jak co roku, wzbudziły prelekcje dr M. Sochackiej, która przystępnie dzieliła się ze słuchaczami w różnym wieku swoją wiedzą na temat żywienia i funkcjonowania ludzkiego ciała (Czy na pewno wiesz, co jesz. Prawdy i mity o zdrowym stylu życia; Jak oszukać apetyt i nie zajadać stresów? Te i inne zagadki naszego mózgu; Wiek epidemii – choroby, które wracają).

Tematyka wykładów była różnorodna. Dotykała zarówno humanistyki, jak i nauk  ścisłych. Warto wymienić kilka nazwisk badaczy, którzy w tym niezwykłym czasie przyjechali do naszej szkoły, byśmy mogli zapoznać się z wynikami ich pracy: prof. dr hab. R. Kosina (Kamienie i artefakty Ślęży oraz O nieznanej naturze meteorytów), dr hab. T. Przerwa („Brunatna” iluzja – sukcesy nazistów na ziemi dzierżoniowskiej), dr M. Kołaczkowski (Jak długo chronią nas antybiotyki), dr K. Radziszewski (Czy komety muszą zwiastować  nieszczęście? oraz Aktywność słońca, czy czeka nas epoka lodowcowa). Poza tym młodzież naszej szkoły wzięła udział także w zajęciach odbywających się poza naszą placówką, w Muzeum Miejskim, Miejskiej Bibliotece Publicznej i Szkole Muzycznej w Dzierżoniowie.

W sumie we wszystkich spotkaniach na terenie naszej szkoły wzięło udział około 1,5 tys. pasjonatów nauki. Wszystko to nie udałoby się, gdyby nie pomoc wolontariuszy z klasy 2d.  Podobnie jak w poprzednim roku zajmowali się przygotowaniem szkoły do DFN, utrzymaniem porządku oraz sprawnym przebiegiem tego święta nauki. Wolontariusze zostali  docenieni nie tylko przez wychowawcę p. Annę Grużlewską i dyrektora szkoły p. Grażynę Bajsarowicz, ale także dyrektora Miejskiej  Biblioteki  Publicznej w Dzierżoniowie, p. Jadwigę Horanin i burmistrza Dzierżoniowa p. Marka Pioruna. Podziękowania miały miejsce w dniu 28 października podczas uroczystego podsumowania tegorocznej edycji DFN w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Dzierżoniowie.

Anna Grużlewska

DSC_0024 DSC_0075 DSC_0282 DSC_0324 IMG_1003 IMG_1004 IMG_1007 IMG_1013 IMG_1015 IMG_1020 IMG_1027 IMG_1033 IMG_1055

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2014/2015

 

LUDZIE I KAMIENIE

22 paź

Wakacje na Ukrainie… Mimo wojny na wschodniej ścianie naszych sąsiadów, mimo obaw o przebieg akcji, mimo administracyjnych i logistycznych trudności. Młodzież naszej szkoły, tym razem także pod opieką prof. Sławomira Wróbla, próbowała ocalić pamięć o mogiłach naszych przodków ze Wschodu. Do wolontariuszy dotarły też między innymi panie: dolnośląska kurator Beata Pawłowicz i dyrektor Grażyna Bajsarowicz, z pasją dokumentująca przebieg spotkań z ludźmi i śladami Historii.

Zbliża się dzień Wszystkich Świętych. Może warto spojrzeć w przeszłość i zastanowić się nad fenomenem pamiętania. Bo tylko ono ratuje nas przed bezbrzeżną ciszą… 

zdjęcia: Grażyna Bajsarowicz

IMG_303333 IMG_292444 IMG_289444 IMG_283111 IMG_281333 IMG_280000 IMG_277444 IMG_260888 IMG_262222 IMG_264111

 

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2014/2015

 

… I ANONIMOWY TŁUM

16 paź

 

IMG_3285

15 października ponownie odwiedziliśmy Dzierżoniowski Ośrodek Kultury. Tym razem mogliśmy bliżej poznać twórczość Henryka Kluzy (1935 – 2013), wybitnego malarza i grafika. Z okazji rocznicy jego śmierci zorganizowano wystawę, na której zaprezentowano sztandarowe dzieła artysty, dzięki którym utwierdziliśmy się w przekonaniu, że jego malarstwo było niepowtarzalne. Najlepsze słowo, nasuwające się tuż po obejrzeniu wystawy to różnorodność. Różnorodność pod chyba każdym możliwym względem: tematyki (natura, budowle, krajobraz wiejski i miejski), faktury (od obrazów o gładkiej powierzchni, które można uzyskać poprzez technikę laserunku, przez dzieła, na które farba była nakładana wprost z tuby, po płótna o chropowatej strukturze), gamy barw (dominujące tzw. kolory jesieni: żółcie, brązy, czerwienie, pomarańcze, beże, współgrające z często występującymi zieleniami), przesłania (obok obrazów typowo komercyjnych, przedstawiających martwą naturę, pejzaże, kompozycje kwiatowe, znajdujemy dzieła zmuszające nas do chwili zastanowienia, zadumy i ciszy).

Wydawać by się mogło, że był to artysta w pełni świadomy swojej twórczości oraz świetny obserwator. Potrafił dostrzec piękno otaczającego nas świata, czego odzwierciedleniem mogą być wspaniałe, pogodne pejzaże, które niemalże zachęcają nas do przeniesienia się w przedstawione miejsce. Warto zaznaczyć, iż był także świadomy zagrożeń ówczesnego świata. Ukazuje anonimowość ludzi oraz bezcelowość ich egzystencji, co znajduje odniesienie w płótnach, na których znajdują się niemal identyczne, niczym nie wyróżniające się sylwetki, a tytuły – Tłum, Manifestacja, Postacie, Eksodus, mówią same za siebie.

IMG_3288

 Nie można pominąć długopizmów, jako całkowicie odrębnej dziedziny jego twórczości. Liczba linii, kresek i prostych stworzonych przy pomocy długopisu wprawia w osłupienie. Regularność i geometryczność to również charakterystyczne cechy tego rodzaju sztuki. Można pomyśleć, że z długopizmami wiąże się również brak konkretnego przesłania, lecz nie jest to prawdą, gdyż np. Wycieczka jest kompozycją bardzo refleksyjną. 

 

 

Oglądając twórczość Kluzy, nieustannie zastanawialiśmy się nad przesłaniem, jakie zawarł w swoich obrazach artysta. Często wymienialiśmy opinie i poglądy. Pochłonęło nas to tak bardzo, że z niechęcią wychodziliśmy z Galerii na piętrze. Niektórzy próbowali dociec ukrytego sensu dzieł, jak np. nasz Pan Przewodniczący SU, który aż przysiadł z wrażenia i dumał przy obrazie Niezapomniany.

 

Tekst: Mateusz Owczarek kl.2a

Fot. Magda Staanowska kl.2a

 
Komentarze są wyłączone

Kategoria: rok szkolny 2014/2015